• mamacitabloggr@gmail.com
  • Athens, Greece
Καθημερινές Ιστορίες
Γίναμε 6 Μηνών!!!!

Γίναμε 6 Μηνών!!!!

Σαν σήμερα πριν από 6 μήνες στις 21.15 το βράδυ έκανες την μεγάλη σου είσοδο σε τούτο τον κόσμο!!! Ήσουν ένα μικροσκοπικό μωράκι με μπόλικα μακριά μαλλάκια και κάτι φουσκωτά μαγουλάκια για τσίμπημα!!!  Ήσουν η μασκότ του μαιευτηρίου… Η “μακρομαλλούσσα γκαζιάρα” !!! Γεννήθηκες εν μέσω κορονοϊού, λίγες μέρες πριν ξανά μπούμε σε καραντίνα! Ήσουν 3300γρ και 50εκ ύψος!!! 

Ήσουν το πιο ήσυχο μωράκι (από τότε), μάλλον καταλάβαινες ότι ήταν δύσκολες οι πρώτες μέρες και είπες να μην μας δυσκολέψεις κι άλλο!! Το πρώτο βράδυ στο σπίτι έθεσες τους πρώτους κανόνες ..”Όχι πολύ ζέστη” βέβαια μέχρι να καταλάβουμε τι εννοούσες με το σπαρακτικό σου κλάμα πέρασε κάμποση ώρα που είχα χάσει τα αυγά και τα πασχάλια… δεν ήξερα τι άλλο να κάνω… Αν υπήρχε μια μηχανή που θα μετέφραζε το κλάμα σου το πιο πιθανό να έλεγε.. “Καλά ρε πάτε καλά?? Πάτε να με ξεπαστρέψετε ακόμα δεν βγήκα… τι ζέστη είναι αυτή? Το μπουμπουνίσατε εδώ μέσα” ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων!!! Ευτυχώς ήρθε ο μπαμπάς σου και σε πήρε στο σαλόνι που ήταν δροσερό για να συνέλθεις και εσύ από την ζέστη και εγώ από τους πόνους… (καισαρική αφού) 

Σου άρεσε τόσο πολύ η δροσιά που κοιμήθηκες 7 ώρες σερί πάνω στον μπαμπά σου!!  Αφού ξύπνησα χαλαρά και ωραία και λέω κάτι δε πάει καλά… πολύ ησυχία έχει… και κάπου εκεί σας βρήκα να κοιμάστε τον ύπνο του δικαίου… μην τα πολυλογώ… το έκανα γαργάρα και πήγα και ξανακοιμήθηκα…!!! 

Τις επόμενες μέρες σου προστέθηκε ακόμα ένα υποκοριστικό… “καρχαριάκι”… Θα μου πεις γιατί αυτό… έπρεπε να είχα σε βιντεάκι τον τρόπο που έπιανες το στήθος για να φας… θα σου κάνω μια μικρή περιγραφή μήπως μπορέσεις και το κάνεις εικόνα…

Σε έβαζα στη θέση θηλασμού που σε βόλευε, σου έβαζα το στήθος μπροστά σου.. το κοιτούσες καλά καλά και ξαφνικά άνοιγες το στόμα και ορμούσες κουνώντας το κεφάλι πέρα δώθε σαν λυσσασμένη και το γράπωνες με τα ούλα σου… (έχεις δει κάτι σκυλάκια που κρατάνε ένα παιχνίδι στο στόμα τους και κουνάνε το κεφάλι τους πέρα δώθε σαν να θέλουν να το κόψουν στα δύο ή να το εκσφενδονίσουν όσο πιο μακριά μπορούν?… ε αυτό έκανες και συ αλλά με το στήθος μου) γλυκουυυυλαααα…. 

Μετά σου έβγαλα και ένα ακόμα… “βρικόλακα” γιατί? Γιατί ήταν λες και παίζαμε στο Twilight zone… θήλαζες και από τα πλάγια έτρεχε το γαλατάκι μαζί με αιματάκι (ίου το ξέρω) 

Ναι ναι… τόσο ωραία περνούσαμε τον πρώτο καιρό… ας μην μιλήσω για τον πόνο… πολύ ευχαρίστως να τα έκοβα και να στα έδινα να τα πιπιλάς όσο θες αρκεί να μην τα έχω πάνω μου… 

Από 2 μηνών σχεδόν ξεκίνησες να βαράς 12ωρα ύπνου, δεν πίστευα στην τύχη μου…!!!Κοιμόσουν νωρίς αλλά ξυπνούσες και (πολύ) νωρίς…. και εγώ κοιμόμουν αρκετά αργά… (πολύ ωραία τα κανονίσαμε πάλι..) Σε τάιζα με το ένα μάτι μισάνοιχτο…!! Ευτυχώς ο μπαμπάς σου σε έπαιρνε μετά να σε αλλάξει και σε πήγαινε στο σαλόνι για “γυμναστική” και εγώ ξανά έπεφτα για ύπνο… Κάπου στο 3μηνο ξεκινήσαμε και τις λίγο πιο μακρινές μας εκδρομές στο Foxville… (Ναι τόσο μακρινές… χάχα) 

Η εξοχή, η θάλασσα και ο καθαρός αέρας το καλύτερο σου!!! Αρκεί να μην είσαι πολύ ώρα στο καθισματάκι, γιατί διπλώνει το έντεράκι σου και μέχρι να ισιώσει ξανά και να αποσυμπιεστείς (you know what I mean..) μας άκουγαν μέχρι το Λουτράκι … και πάρε πάλι ο μπαμπάς να σε κάνει βόλτες στη παραλία… θαυματουργός ο ήχος της θάλασσας έχω να σου δηλώσω!!! 

Και έτσι πέρασαν οι μήνες χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι!!

Βολτούλες έξω στο πάρκο εσύ να κοιμάσαι και εγώ να διαβάζω, παιχνίδια και χάδια και φιλιά στο σπίτι (σε έχω κατσιάσει ήδη και δε σκοπεύω να σταματήσω) 

Κάθε μέρα γίνεσαι όλο και πιο διαδραστική!! Χαμογελάς και ξεκαρδίζεσαι και μαζί σου και εμείς!!! 

Πλέον δεν πίνεις μόνο γάλα… έχεις ήδη ξεκινήσει την κρεμούλα σου την απογευματινή και την φρουτόκρεμα και σήμερα μπήκε και το μεσημεριανό σου… πατατούλες και καροτάκια … πάρα πολύ σου άρεσαν οφείλω να ομολογήσω!!! Και μπορώ να πω η μετάβαση σου στις στερεές τροφές ήταν πανεύκολη.. σαν να το έκανες από πάντα ένα πράγμα!!  Έχουμε όμως κρατήσει την πρωινή μας ρουτίνα… με ξυπνάς με φωνούλες (όχι δε κλαις.. μου μιλάς γλυκούλικα) σε ταΐζω με το μάτι μισάνοιχτο (αυτό δεν αλλάζει και ας ξυπνάς αρκετά πιο αργά πλέον) και μετά αναλαμβάνει ο μπαμπάς για να χουζουρέψω και εγώ λίγο…!! 

Παράπονο δεν έχω… είσαι το πιο ήσυχο, βολικό, κοινωνικό, φαγανό και χαμογελαστό μωρό! 

Δεν θα σε κουράσω άλλο… απλά θα σου ευχηθώ Happy 6th Month ..και Καλό Πάσχα… ένα Χριστός Ανέστη έμεινε και πάμε παραλία… περιμένω πως και πως να κάνουμε και το πρώτο μας μπανάκι στη θάλασσα… άραγε θα σου αρέσει όσο σου αρέσει και το μπανάκι στη μπανιερούλα σου?? (Που σ’ αρέσει πάρα πολύ να ξέρεις…) 

Αααα ξέχασα να σου πω.. σήμερα είσαι 6770γρ και 65 εκατοστά!!! Είδες πόσο πολύ μεγάλωσες???

Χρόνια Πολλά Φατσόνι μου και Σ’ αγαπώ!!!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *